Satranç Tahtasında Son Hamle: Neden Saldırdılar?
Bu saldırı, gökyüzünden inen ani bir yıldırım gibi görünse de, aslında aylardır biriken kara bulutların sonucuydu. 1941 yılına gelindiğinde Japon İmparatorluğu, Asya’da agresif bir yayılma politikası izliyordu. Çin’i işgal etmiş, gözünü Güneydoğu Asya’nın kaynaklarına dikmişti.
Amerika Birleşik Devletleri ise bu gidişata "dur" demek için Japonya’nın can damarını kesmişti: Petrol. Uygulanan petrol ambargosu, Japon savaş makinesini durma noktasına getirmişti. Japon generallerinin önünde iki seçenek vardı: Ya boyun eğip işgal ettikleri yerlerden çekileceklerdi ya da Amerika’nın Pasifik’teki gücünü tek bir darbeyle yok edip, ihtiyaç duydukları kaynakları ele geçireceklerdi. Onlar, kumar masasına oturmayı seçtiler.
Operasyonun mimarı Amiral Isoroku Yamamoto, aslında Amerika’yı iyi tanıyan, Harvard’da eğitim görmüş bir stratejistti. Saldırı planını hazırlarken şu tarihi cümleyi kurduğu rivayet edilir: "Korkarım ki uyuyan bir devi uyandırdık ve onun içini korkunç bir kararlılıkla doldurduk."
"Tora! Tora! Tora!"
Pazar sabahı sessizliği, Japon uçaklarının (Mitsubishi A6M "Zero"lar) motor gürültüsüyle yırtıldı. Japon pilotlarının telsizinden o meşhur kod duyuldu: "Tora! Tora! Tora!" (Kaplan! Kaplan! Kaplan!). Bu, tam sürprizin sağlandığı ve saldırının başladığı anlamına geliyordu.
İlk dalga, limanda demirli duran devasa savaş gemilerini hedef aldı. Askerler neye uğradıklarını şaşırmıştı. Güvertede bandoda görevli askerler, milli marşı çalmaya hazırlanırken üzerlerine yağan mermilerle kaçışmaya başladılar.
Saldırının en trajik anı, USS Arizona zırhlısının vurulduğu andı. Bir Japon bombası, geminin ön cephaneliğine isabet etti. Ortaya çıkan patlama o kadar şiddetliydi ki, gemi saniyeler içinde havaya kalkıp suya gömüldü. İçindeki 1.177 denizci, gemiyle birlikte sulara gömülerek hayatını kaybetti. Bugün bile USS Arizona’nın enkazından su yüzüne sızan yağ, "Siyah Gözyaşları" olarak anılır.
90 Dakikalık Cehennem
Saldırı sadece 90 dakika sürdü ama etkisi yıkıcıydı.
-
18 Amerikan gemisi batırıldı veya ağır hasar aldı.
-
188 uçak daha havalanamadan pistte yok edildi.
-
2.403 Amerikalı hayatını kaybetti.
Japonlar ise sadece 29 uçak ve 5 cep denizaltısı kaybetmişti. Taktiksel açıdan bakıldığında, bu kusursuz bir zaferdi. Japon İmparatorluk Donanması, Pasifik’teki en büyük tehdidi (geçici olarak) saf dışı bırakmıştı. Ancak stratejik açıdan, kendi sonlarını hazırlayan imzayı atmışlardı.
Şansın Cilvesi: Hedef Şaşan Bombalar
Japonların gözden kaçırdığı veya "şans eseri" orada olmayan bazı unsurlar, savaşın kaderini değiştirecekti:
-
Uçak Gemileri Yoktu: Amerikan donanmasının belkemiği olacak üç uçak gemisi (Enterprise, Lexington ve Saratoga), o sabah tatbikat veya transfer nedeniyle limanda değildi. Bu gemiler, ileride Japonya’nın sonunu getirecek olan Midway Savaşı’nın kahramanları olacaktı.
-
Yakıt Depoları Vurulmadı: Japonlar gemileri batırmış ama adadaki devasa petrol tanklarını ve tersaneleri vurmamıştı. Bu sayede Amerika, yaralarını beklenenden çok daha hızlı sarabildi.
Uyuyan Dev Uyanıyor
Haber Washington’a ulaştığında Başkan Franklin D. Roosevelt, öğle yemeğindeydi. Şok dalgası Beyaz Saray’dan tüm ülkeye yayıldı. O güne kadar savaşa girmek konusunda isteksiz olan, "Avrupa’nın savaşı bizi ilgilendirmez" diyen Amerikan halkı, tek bir vücut oldu. İzolasyonizm (yalnızcılık) politikası, o pazar sabahı dumanlar altında kalan Pearl Harbor’da ölmüştü.
Ertesi gün Roosevelt, Kongre’de o unutulmaz konuşmasını yaptı:
"Dün, 7 Aralık 1941... Alçakça yaşayacak bir tarih." (A date which will live in infamy).
Kongre, tek bir ret oyuna karşı (barış yanlısı Jeannette Rankin) savaş ilanını onayladı. Amerika, II. Dünya Savaşı’na resmen girmişti. Sanayi çarkları dönmeye başladı, ev hanımları fabrikalara koştu, otomobil fabrikaları tank üretmeye başladı. Yamamoto haklı çıkmış; dev uyanmıştı.
Sonuç: Bir Milletin ve Dünyanın Dönüm Noktası
Pearl Harbor, sadece askeri bir saldırı değil, psikolojik bir kırılma noktasıydı. O gün atılan bombalar, Amerika’yı süper güç olma yoluna sokarken, Japonya’yı da atom bombasına giden o acı dolu yola sürükledi.
Bugün Oahu Adası’na gittiğinizde, suların altındaki USS Arizona’nın enkazı üzerine inşa edilmiş beyaz, hüzünlü bir anıt görürsünüz. Ziyaretçiler aşağıya baktıklarında, paslanmış taretleri ve hala sızan o yağ damlalarını görürler. O damlalar, pasifik sularına karışırken, ziyaretçilere sessizce şunu fısıldar: "Hazırlıksız yakalanmanın bedeli, tarihin akışını kanla değiştirmektir."
Kaynakça
Yabancı Kaynaklar:
-
The National WWII Museum: Pearl Harbor: The Attack. (Saldırının detaylı askeri analizi). Erişim Linki
-
History.com: Pearl Harbor: Facts & Details. (Tarihsel veriler ve zaman çizelgesi). Erişim Linki
-
Encyclopaedia Britannica: Pearl Harbor Attack. Erişim Linki
Yerli Kaynaklar:
-
Anadolu Ajansı: ABD'nin 2. Dünya Savaşı'na girmesine neden olan saldırı: Pearl Harbor. Erişim Linki
-
Tarih Dergisi: Pasifik'te Kırılma Anı: 7 Aralık 1941. (Genel tarih incelemesi).
